Κυριακή 16 Οκτωβρίου 2011
Παρασκευή 7 Οκτωβρίου 2011
The Divine Comedy - The Booklovers / .. μέσα στο σήμερα
Ξύπνησα συντετριμμένος τις προάλλες,με μία φράση δεμένη στο χέρι μου.Ήταν ένα από τα ''περίεργα'' δώρα που ανταλλάζουμε συχνά με φίλους ανάμεσα σε συζητήσεις που δεν τελειώνουν ποτέ,νοσταλγίες και σχέδια για το μέλλον.. Ένα βραχιολάκι με την φράση: .. μέσα στο σήμερα.Απλό,περιεκτικό και με πολύ αγάπη.
με αφορμή,λοιπόν,το γεγονός και τα συχνά μπλεγμένα μυαλά μας στο χθες,The Divine Comedy με έμφαση στο ρεφρέν:
Happy the man, and happy he alone who in all honesty can call today his own;
He who has life and strength enough to say ’yesterday’s dead & gone - I want to live today’
ζούμε μέσα στο σήμερα, ας το εκμεταλλευτούμε!
Πέμπτη 22 Σεπτεμβρίου 2011
Η εκδίκηση του κτήνους
Έχω ένα κτήνος μέσα μου.
Ονομάζεται Θλίψη.
Κάποιος καριόλης το ταΐζει.
Πάνε χρόνια που μεγαλώνει αδιάκοπα και ετοιμάζεται να με φάει.
Όταν ξεσκίσει το μυαλό
και κατασπαράξει την σάρκα μου,
τότε νεκρό θα μ'αφήσει
και θα βγει στους δρόμους να αναζητήσει καινούρια λεία.
Αλίμονο,τότε,στα γαμημένα σας θηριοτροφεία!
Ονομάζεται Θλίψη.
Κάποιος καριόλης το ταΐζει.
Πάνε χρόνια που μεγαλώνει αδιάκοπα και ετοιμάζεται να με φάει.
Όταν ξεσκίσει το μυαλό
και κατασπαράξει την σάρκα μου,
τότε νεκρό θα μ'αφήσει
και θα βγει στους δρόμους να αναζητήσει καινούρια λεία.
Αλίμονο,τότε,στα γαμημένα σας θηριοτροφεία!
Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου 2011
Ένα κρεβάτι στη μέση της λεωφόρου
Μέσα σ'ενοχλητικούς θορύβους και κορναρίσματα στους βιασμένους δρόμους της πόλης,
αφουγκράστηκα τους άρρωστους τριγμούς των ξύλων του κρεβατιού μου.
Ζαλισμένος μέτρησα κάτω απ'την ιδρωμένη σάρκα τα κοκκαλά σου
και μπόλιασα με τ'άρωμά σου τα εναπομείναντα κύτταρα του οργανισμού μου.
Παρείσακτη παρέα ένα ανίκανο πάπλωμα να κρύψει την γύμνια μας,
κατέληξε στο πάτωμα να κείτεται αποδεκατισμένο.
Το ξημέρωμα μας βρήκε νεκρούς ν'απολαμβάνουμε τον ήρεμο ήχο του τσιγάρου στα χείλη μας.
αφουγκράστηκα τους άρρωστους τριγμούς των ξύλων του κρεβατιού μου.
Ζαλισμένος μέτρησα κάτω απ'την ιδρωμένη σάρκα τα κοκκαλά σου
και μπόλιασα με τ'άρωμά σου τα εναπομείναντα κύτταρα του οργανισμού μου.
Παρείσακτη παρέα ένα ανίκανο πάπλωμα να κρύψει την γύμνια μας,
κατέληξε στο πάτωμα να κείτεται αποδεκατισμένο.
Το ξημέρωμα μας βρήκε νεκρούς ν'απολαμβάνουμε τον ήρεμο ήχο του τσιγάρου στα χείλη μας.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

